პირველი სქესობრივი აქტი ხშირად დისკომფორტს უკავშირდება და სწორედ ამიტომ მისთვის მომზადება საჭიროა. მთავარი, რაც წინასწარ უნდა იცოდე, ისაა, რომ ტკივილი აქ სავალდებულო არ არის - ის უმეტესად დაძაბულობის, სიჩქარისა და არასაკმარისი მომზადების შედეგია და არა თავად აქტისა.

მოსამზადებელი ეტაპი

როცა პარტნიორები საერთო სექსუალური ცხოვრების დაწყებას გადაწყვეტენ, ყველაზე მნიშვნელოვანი ხანგრძლივი და დაუჩქარებელი წინასწარი ალერსია. მოფერება აგზნებას და ბუნებრივ ლუბრიკაციას იწვევს, კუნთებს ადუნებს და სწორედ ეს ამცირებს ტკივილისა და ჩახევის რისკს. ამ ეტაპის გამოტოვება - რაც ხანდახან რჩევის სახით გვხვდება - სინამდვილეში პირიქით მოქმედებს და დისკომფორტს ზრდის.

აქტამდე პარტნიორებმა ერთმანეთის სხეული უნდა შეისწავლონ, რომ არაფერი ხდებოდეს „ბრმად". სასურველია ხელთ გქონდეთ წყალზე დაფუძნებული ლუბრიკანტი - ბუნებრივი ნესტი პირველ ჯერზე, სტრესის ფონზე, ხშირად არასაკმარისია.

ცალკე უნდა ითქვას კონტრაცეფციაზე: პრეზერვატივი პირველივე აქტიდან სავალდებულოა. ორსულობა და ინფექცია პირველ ჯერზეც ისევე შესაძლებელია, როგორც ნებისმიერ სხვა დროს.

რა ხდება სინამდვილეში

საქალწულე აპკის შესახებ ბევრი მითი არსებობს. სინამდვილეში ის მემბრანა კი არა, ლორწოვანის ნაოჭია, რომელიც ფორმითა და ელასტიურობით ძალიან განსხვავდება. ქალების დაახლოებით ნახევარს პირველი აქტისას სისხლდენა საერთოდ არ აღენიშნება - და ეს სრულიად ნორმალურია. სისხლის არარსებობა არაფერს ამბობს გამოცდილების შესახებ.

პოზის სწორად შერჩევა დისკომფორტს მინიმუმამდე ამცირებს. ზურგზე მწოლიარე მდგომარეობაში სრულიად გასწორებული ფეხები საშოს შესასვლელს კუმშავს და შეღწევას ართულებს - მუხლებში მოხრილი და ოდნავ გაშლილი ფეხები გაცილებით უკეთესია. მოდუნებული შორისის კუნთები აქ გადამწყვეტია: დაძაბულ მდგომარეობაში კუნთი რეფლექსურად იკუმშება და სწორედ ეს იწვევს ტკივილს.

ორგაზმი პირველი აქტისას ქალების უმრავლესობას არ აქვს და ეს ნორმაა - სიახლე, დაძაბულობა და დისკომფორტი სიამოვნების განცდას თრგუნავს. გამონაკლისებიც არსებობს, მაგრამ მოლოდინი აქ არ უნდა იყოს გადაჭარბებული.

ორი წესი, რომელიც ყველაფერზე მაღლა დგას

პირველი: გადაწყვეტილებები ერთობლივია. აქ არავინ „უნდა მოქმედებდეს თავდაჯერებულად" მეორის ნაცვლად - ორივე პარტნიორი მუდმივ კონტაქტში უნდა იყოს და ერთმანეთს ეკითხებოდეს, როგორ არის.

მეორე: თუ ერთ-ერთს გაჩერება უნდა, ჩერდებით. ტკივილის მიუხედავად „გაძლება" ან ძალის გამოყენება არავითარ შემთხვევაში არ არის გამოსავალი - ეს ტრავმის და შემდგომში ვაგინიზმის, ანუ კუნთების რეფლექსური სპაზმის, პირდაპირი გზაა. თუ პირველი მცდელობა არ გამოვიდა, ეს არაფერს ნიშნავს: შეგიძლიათ შეჩერდეთ და სხვა დღეს, უფრო მოდუნებულ ვითარებაში სცადოთ.

თუ არაერთი მშვიდი მცდელობის მიუხედავად შეღწევა მაინც ვერ ხერხდება ან ტკივილი ძლიერდება, საჭიროა გინეკოლოგის კონსულტაცია. ხშირად საქმე გვაქვს კარგად განვითარებულ, კუნთოვანი შენების აპკთან ან ვაგინიზმთან - ორივე მარტივად იმართება სპეციალისტთან და თვითნებური მცდელობებით მხოლოდ უარესდება.

შემდეგი დღეები

სექსუალური ცხოვრების საწყის პერიოდში მსუბუქი დისკომფორტი შეიძლება რამდენიმე აქტის განმავლობაშიც შენარჩუნდეს - ეს ქსოვილის ადაპტაციის ნორმალური პროცესია.

თუ დეფლორაცია მტკივნეული აღმოჩნდა, სასურველია რამდენიმე დღე შესვენება. ამ პერიოდში საკმარისია ჩვეულებრივი, ნაზი ჰიგიენა თბილი წყლით, სუნთქვადი საცვალი და აგრესიული საშუალებების - სუნიანი საპნების, ინტიმური სპრეების, ვაზელინის - თავიდან არიდება. ლორწოვანი თავად აღდგება. სამაგიეროდ, თუ ტკივილი, სისხლდენა ან წვის შეგრძნება რამდენიმე დღეზე მეტხანს გრძელდება, ეს ექიმთან მისვლის საფუძველია და არა ლოდინის.

და ბოლოს, ყველაზე მარტივი რჩევა, რომელიც პრაქტიკაში ყველაზე კარგად მუშაობს: ილაპარაკეთ. ერთი წინადადება - „მშვიდად, ნელა" - პირველი სექსის გამოცდილებას იმაზე მეტად აუმჯობესებს, ვიდრე ნებისმიერი ტექნიკა.